Zware Voorwerpen Op Gazon

Gaas onder gras: stap-voor-stap aanleg en oplossen van problemen

Bovenaanzicht van een opengelegd stuk gazon met zichtbaar gaas onder gras en voorbereide teelaarde.

Gaas onder gras gebruik je als fysieke barrière tegen mollen of woelratten, of als wortelwerend geotextiel bij de aanleg van een gazon. Voor mollen en woelratten kies je een staalvlechtwerk met een maaswijdte van 12 tot 15 mm, dat je minimaal 50 tot 60 cm diep ingraaft langs de randen van je tuin. Als je wortels van bomen of struiken wil tegenhouden, gebruik je een waterdoorlatend worteldoek of HDPE-wortelbarrière. Ligt het gaas er al en klaagt je gazon? Dan herken je dat aan ongelijke plekken, slecht doorworteld gras of water dat blijft staan. In dat geval moet je per situatie beslissen of je repareert of opnieuw begint.

Wat mensen bedoelen met gaas onder gras

Close-up van drie naast elkaar liggende gaassoorten, waaronder mollengaas en wortelbarrière-varianten.

De term 'gaas onder gras' dekt eigenlijk drie heel verschillende producten en problemen. Dat is handig om eerst uit te klaren, want je maakt anders de verkeerde keuze.

  • Mollengaas of anti-mollengaas: een staalvlechtwerk dat als horizontale mat onder de grasmat of graszoden wordt gelegd, of als verticale barrière langs de tuinrand wordt ingegraven. Doel: mollen en woelratten fysiek buiten houden.
  • Worteldoek of wortelbarrière: een waterdoorlatend geotextiel of HDPE-composiet dat wortelgroei van bomen of struiken in een bepaalde richting stuurt of tegenhoudt. Wordt soms ook onder graszoden gelegd als afscheiding van de ondergrond.
  • Drainagegaas of geotextielmat: een dunne, open mat (soms 4 mm dik, zoals Geoflow-systemen) die drainage bevordert en als filterlaag fungeert tussen teelaarde en een onderliggende zandlaag. Dit zie je vaker bij sportvelden of kunstgrasinstallaties dan in een gewone achtertuin.

De meeste Nederlanders die zoeken op 'gaas onder gras' hebben een mollenprobleem, of ze leggen nieuw gras aan en willen voorkomen dat mollen straks direct onder de grasmat aktief zijn. Een kleinere groep heeft een bomenwortel-probleem of wil de bodemopbouw scheiden met een filterlaag. Ik ga in dit artikel alle drie de situaties behandelen, maar mollenbarrières en de complete aanleg krijgen de meeste aandacht.

Welk probleem wil je eigenlijk oplossen?

Voordat je iets aanschaft, even checken welk probleem er speelt. Dat klinkt logisch, maar ik zie regelmatig tuinen waar mensen worteldoek hebben gelegd terwijl ze mollen wilden weren, of omgekeerd. Dat werkt dus niet.

Mollen of woelratten

Molshopen en losgetrokken stroken gras in een gazon, met zichtbare aarde net onder het oppervlak.

Mollen graven hun jachtgangen vlak onder de wortelzone van je gras, blank" rel="noopener noreferrer">op 10 tot 20 cm diepte. Je ziet dan molshopen en soms opgedrukte, loszittende stroken gras. Woelratten zijn erger: die vreten plantenwortels en graven ook dieper, blank" rel="noopener noreferrer">tot 50 à 60 cm. Zie je planten die ineens doodgaan terwijl er geen zichtbare schade bovengronds is? Dan is de kans groot dat een woelrat de wortels heeft opgegeten. Woelmuizen bewegen zich meer aan het oppervlak, langs vaste paden die je als geulen of gleuven in het gras kunt zien. Gaas helpt bij mollen en woelratten; bij woelmuizen is het minder effectief omdat ze eerder via het oppervlak reizen dan dat ze diep graven.

Ongewenste wortelgroei

Heb je een grote boom of bamboe naast je gazon en zie je dat de wortels het gras opdrukken of scheuren vormen in de grasmat? Dan is een wortelbarrière wat je zoekt, geen mollengaas. Een HDPE-geocomposiet zoals Rootline of een stevig worteldoek (157 g/m² of zwaarder) houdt wortels effectief in een andere richting. Gewoon worteldoek van de tuincentrumkwaliteit is daarvoor vaak te dun.

Bodemopbouw en drainage

Opengegraven tuinprofiel met teelaarde en filterlaag onder een gazon, met pijlen die afvoer van water tonen.

Bij nieuwe gazons op slechte grond (veengrond, zware klei of sterk wisselende ondergrond) willen sommige tuiniers een filterlaag aanbrengen tussen de teelaarde en de ondergrond. Dit voorkomt dat fijne gronddeeltjes wegspoelen naar een grovere onderliggende laag, wat instabiele, oneffen plekken geeft. In dat geval is een waterdoorlatend geotextiel als afscheidingslaag een goede keuze. Let wel: dit is iets anders dan drainage aanleggen. Drainage is een apart verhaal dat ook samenhangt met de ondergrond en het waterhuishoudingssysteem van je tuin.

Het juiste gaas kiezen: maaswijdte, materiaal en afmetingen

Eén van de meestgemaakte fouten is te groot mazig gaas kopen omdat het goedkoper is. Hieronder de belangrijkste eigenschappen op een rij.

TypeMaaswijdteMateriaalToepassing
Mollengaas (horizontaal)12×12 mm of 13×15 mmGegalvaniseerd staal of RVSOnder grasmat als horizontale beschermmat
Anti-mollengaas (verticale barrière)12×15 mmGegalvaniseerd staalAls verticale rand langs tuingrenzen, 50–100 cm diep
Worteldoek (licht)Geen mazen, geweven PPPolypropyleen (PP), 80–120 g/m²Onkruidonderdrukking, lichte wortelscheiding
Worteldoek (zwaar) / wortelbarrièreGeen mazen, geweven HDPEHDPE geocomposiet, 150+ g/m²Barrière tegen boomwortels en bamboe
Drainagegaas / geotextielmatOpen 3D-structuur, ca. 4 mm dikPP of PE geocomposietFilterlaag, drainage onder sportveld of kunstgras

Voor mollen is een maaswijdte van 12×12 mm of 13×15 mm de norm. Fijner genoeg om de mol tegen te houden, maar grof genoeg zodat graswortels er doorheen kunnen groeien en water gewoon afvoert. Kies je voor een horizontale mat onder je grasmat, dan is gegalvaniseerd staal prima voor een standaardtuin. RVS is duurzamer maar aanzienlijk duurder. Voor een gemiddelde achtertuin van 30 m² zijn rollen van 1 bij 10 meter of 1 bij 25 meter handig. Bij grotere gazons of een sportveld kijk je naar rollen van 2 meter breed.

Eén praktisch aandachtspunt: gegalvaniseerd staal gaat in normale tuingrond 10 tot 15 jaar mee. In zure veengrond of kleigrond met een hoog zoutgehalte kan dat korter zijn. Twijfel je? Kies dan RVS of een kunststof variant, ook al is die wat minder stijf en dus moeilijker strak te leggen.

Ondergrond voorbereiden voordat je gaas legt

Dit is de stap die de meeste doe-het-zelvers overslaan of te snel doen, en dat ruim je later altijd op de moeilijke manier op. Een goede voorbereiding van de ondergrond bepaalt of je gazon over vijf jaar nog mooi recht is of vol hobbels zit.

Afgraven en egaliseren

Graaf de bovenste laag af zodat je ruimte hebt voor het gaas plus de teelaarde erboven. Reken op minimaal 10 tot 15 cm teelaarde boven het gaas voor graszoden, en 15 tot 20 cm als je inzaait. Tel daarbij de dikte van je gaas op (die is verwaarloosbaar bij staalvlechtwerk, maar 4 mm bij drainagegaas). Verwijder stenen, wortels en puin. Egaliseer de ondergrond met een hark of vlak sleepanker en controleer met een waterpas. Oneffenheden in de ondergrond zie je terug in je gazon, dus neem hier de tijd voor.

Drainage en bodemtype

In Nederland heb je drie hoofdtypen ondergrond: zand, klei en veen. Op zandgrond is drainage zelden een probleem; het water zakt snel weg. Op kleigrond staat water langer en moet je soms een drainagelaag van grof zand of grind aanbrengen onder het gaas. Op veengrond is het ingewikkelder: veen klinkt in, trekt vocht aan en is soms zuur.

Vervang de bovenste 20 tot 30 cm bij slechte veengrond door goede teelaarde voordat je überhaupt gaas of graszoden overweegt. Een aparte grindlaag of drainagemat onder het gaas helpt bij klei- en veengrond om waterophoping te voorkomen. Dit onderwerp hangt nauw samen met drainage aanleggen onder je gazon, wat zijn eigen aanpak verdient. Als je drainage wilt verbeteren, is het belangrijk dat de afvoer past bij het bodemtype en de waterhuishouding in je tuin drainage aanleggen onder je gazon.

Verdichten

Nadat je hebt afgevlakt en eventueel aangevuld met teelaarde, verdicht je de ondergrond licht. Een tuinwals of trilplaat werkt goed. Doe dit pas nadat de grond een paar dagen heeft kunnen inklinken na het aanbrengen van verse teelaarde, anders pers je een nog losliggende laag samen die later toch zakt. Loop ook zelf even over het oppervlak om zachte plekken te voelen. Die moeten eruit voordat het gaas erop gaat.

Gaas correct leggen: diepte, overlappen en verankeren

Werknemer rolt gaas uit op een voorbereide ondergrond met zichtbare overlap tussen stroken

Nu het echte werk. Er zijn twee manieren om gaas onder gras te leggen: als horizontale mat onder de grasmat, of als verticale barrière langs de randen. Vaak combineer je ze.

Horizontale mat onder de grasmat

Rol het gaas af over de voorbereide ondergrond. Laat stroken minimaal 15 tot 20 cm overlappen, zodat er geen spleten ontstaan waar een mol toch doorheen kan. Verwijder ook de lucht- en holteruimte door het gaas goed aan te drukken. Gebruik stalen grondankers of lange U-vormige spijkers (grondpennen, elke 60 tot 80 cm) om het gaas te verankeren. Een gaasmat die later opbolt of verschuift, is funest voor een gelijk liggende grasmat. Snij overschot af met een bollebuigtang of stevige schaar en zorg dat randen niet omhoog krullen bij muren, randen of banden.

Verticale barrière langs de randen

Een verticale barrière is effectief om te voorkomen dat mollen via de zijkant binnenkomen. Graaf een sleuf van minimaal 50 cm diep langs de tuinrand (of tot het grondwaterpeil, als dat hoger is). Anti-mollengaas van 13 tot 15 mm maaswijdte rol je verticaal in de sleuf, zodat de bovenkant iets boven het maaiveld uitkomt of gelijk is met de graskant. Vul de sleuf vervolgens terug. De aanbeveling van Gamma en andere Nederlandse bronnen om te graven 'tot op het grondwaterniveau' is praktisch: een mol graaft niet graag in waterverzadigd grond, dus op die diepte stopt de tunnel vanzelf. In zandige gebieden kan dat 80 tot 100 cm zijn; op klei- of veengrond soms al op 50 cm.

Details bij randen, muren en putten

Bij muurdoorgangen, banden of putdeksels moet je het gaas goed aanpassen en bevestigen. Laat een overlap van minstens 10 cm om obstakels heen gaan en zet die vast met grondankers. Een losse rand bij een muur is dé plek waar mollen als eerste binnenkomen, dus wees hier extra precies.

Gras aanleggen op het gaas: zoden, zaaien en wat je nodig hebt

Detail van graszoden die op teelaarde boven gaas worden gelegd in een tuin, met focus op de overgang.

Het gaas ligt er mooi strak bij. Nu gaat het gras erop. Je hebt twee opties: graszoden of inzaaien.

Graszoden op gaas

Breng eerst een laag teelaarde aan van minimaal 10 tot 15 cm boven het gaas. Minder dan dat, en de wortels van de graszoden kunnen het gaas niet goed passeren om dieper te wortelen. Leg de graszoden vervolgens in een verspringend verband (als bakstenen), druk ze goed aan en rol ze na het leggen even na met een tuinwals. Geef de eerste twee weken elke dag water, bij voorkeur vroeg in de ochtend.

Maai pas als de zoden minstens 5 cm vastzitten aan de ondergrond. Je kunt dit testen door licht aan een zodenhoek te trekken: als er weerstand is, zit het goed. Tip: leg graszoden bij voorkeur in het vroege voorjaar (maart-april) of vroege herfst (augustus-september). De Nederlandse zomerwarmte maakt aanslaan in juni-augustus veel lastiger.

Inzaaien op gaas

Inzaaien op een gaasmat kan, maar vraagt iets meer geduld. Je hebt een toplaag van minimaal 15 tot 20 cm teelaarde nodig zodat het zaad en de jonge wortels voldoende ruimte krijgen. Zaai in april-mei of augustus-september bij bodemtemperaturen van minimaal 8 à 10 graden. Gebruik een kiezelzandmengsel als toplaag om verslemping te voorkomen. Houd de bodem de eerste vier weken vochtig maar niet drassig. Stel de maihoogte de eerste drie keer minimaal in op 6 tot 7 cm, zodat het jonge gras niet te zwaar belast wordt.

Bemesting en eerste nazorg

Meng voor de aanleg een startmeststof door de bovenste 5 cm teelaarde. Een meststof met een hoog fosforgehalte (P) stimuleert de wortelontwikkeling, wat extra belangrijk is als de wortels door een gaasmat heen moeten groeien. Bij hydrokorrels onder gras draait het ook om de juiste wortelzone en vochtbalans, zodat je gras gezond blijft en niet verstikt. Geef de eerste twee seizoenen wat vaker bij dan normaal, want de beworteling gaat in het begin wat trager dan bij gazon zonder gaas eronder.

Gaas dat er al zit en problemen geeft: herkennen en beslissen

Soms neem je een tuin over of leg je ergens een stukje gras terug en merk je dat er al gaas of geotextiel in de grond zit. Dat kan jaren goed gaan, maar het kan ook voor flinke narigheid zorgen.

Klachten die wijzen op problemen met bestaand gaas

  • Ongelijke, hobbelige plekken in het gazon die niet verklaard worden door berijden of vorst.
  • Gras dat slecht beworteld is of makkelijk loslaat wanneer je er aan trekt.
  • Plassen die blijven staan na regen, ook op plekken waar dat eerder niet zo was (kan duiden op verstopt of opgekruld geotextiel dat drainage blokkeert).
  • Zichtbare draden of gaas dat door de grasmat prikt of omhoog kult bij de randen.
  • Gras dat in banen of rechthoeken verschilt in kleur of groeikracht (volgt de structuur van onderliggende lagen).
  • Gleuven of vreemde lijnen in het gras die niet van mollen zijn maar van opgedrukt gaas of het verschuiven van materiaal.

Repareren of opnieuw beginnen?

Kleine scheuren of losse randen in het gaas zijn te repareren: verwijder de grasmat ter plekke, vervang of versterk het beschadigde stuk met een overlap van minimaal 15 cm, verveeg de grond en leg de grasmat terug of bezaai de plek opnieuw. Maar als het gaas verroest is, over grote oppervlakken is losgeslagen, of als er door veranderde bodem structurele holtes zijn ontstaan, dan is opnieuw aanleggen eerlijk gezegd de enige duurzame optie. Stuk gaas dat half verroest en vol gaten zit, beschermt niet meer tegen mollen en zorgt juist voor slechte beworteling en wateroverlast. Dan is het slimmer de tuin één keer goed aan te pakken dan eindeloos te plakken.

Wanneer zijn alternatieven slimmer dan gaas?

Gaas onder gras is niet altijd de beste keuze. Als je harde, zware grond hebt met weinig biologische activiteit, dan is mollendruk vaak ook minder. In kleine tuinen of voortuinen met weinig groen kan een andere bodembedekking zoals klaver, vetplantjes (sedum) of een mozaïek van tegels en grasvakken soms praktischer zijn.

Klaver is opkomend in Nederland als gazonalternatief: het vraagt minder water, minder maaien en heeft geen last van mollen (die zoeken naar wormen, en in klavergazons is de bodem soms anders gevuld). Kunstgras is een optie als je echt klaar bent met onderhoud en mollengedoe, maar weet dan ook dat kunstgras zijn eigen installatie-vereisten heeft, inclusief een stabiele onderlaag en goede drainage.

Kippengaas wordt soms aanbevolen als goedkopere variant van mollengaas, maar de hexagonale maaswijdte is bij goedkopere varianten vaak te groot en het materiaal minder duurzaam in de grond.

Kosten en budget: wat kun je verwachten?

Een indicatie voor een gemiddelde achtertuin van 30 tot 50 m² in Nederland:

OnderdeelGeschatte kosten (doe-het-zelf)Opmerking
Mollengaas (gegalvaniseerd, 12 mm maas)€1,50–€3,50 per m²Rollen van 1×10 m of 1×25 m zijn voordeliger per m²
RVS mollengaas€4–€8 per m²Duurzamer, zinvol bij agressieve bodem
Grondankers / U-spijkers (zak 50 stuks)€5–€12Nodig voor goede verankering
Teelaarde (per m³)€25–€55 per m³Voor 15 cm dekking op 30 m² is ca. 4,5 m³ nodig
Graszoden (per m²)€3–€7 per m²Afhankelijk van type en leverancier
Grasmengsel (per 100 m²)€10–€25Goedkoper alternatief voor kleinere tuinen
Professionele aanleg (loonwerk)€15–€30 per m²Inclusief grondwerk en materiaal

Doe-het-zelf is op een tuin van 30 m² goed haalbaar voor een dagje werk met één helper. Grotere terreinen, sportvelden of tuinen met complexe drainagevraagstukken zijn echt een klus voor een groenvoorzieningsbedrijf of hoveniersbedrijf met de juiste machines.

Samengevat: de route die bij jou past

Heb je een mollenprobleem? Kies mollengaas met een maaswijdte van 12 tot 15 mm, graaf de randen minimaal 50 tot 60 cm diep in en leg horizontaal een mat met 15 cm overlap. Wil je wortelgroei sturen? Kies een zwaar worteldoek of HDPE-wortelbarrière. Wil je alleen bodemlagen scheiden voor drainage? Gebruik een waterdoorlatend geotextiel als filterlaag. En zit er al gaas dat problemen geeft? Kijk eerlijk of een reparatie zin heeft of dat opnieuw beginnen slimmer is. Een goed voorbereid gazon met de juiste toplaag, voldoende drainage en correct verankerd gaas gaat tientallen jaren mee zonder gedoe.

FAQ

Kan ik gaas onder gras ook toepassen als het gazon al ligt?

Ja, maar alleen als je de graszoden of de toplaag plaatselijk kunt verwijderen tot onder het niveau van de geplande barrière. Bij een volledig bestaand gazon is het vaak praktischer om te repareren met een “uitgesneden” stuk en dat met overlap te versterken, omdat anders het gaas niet goed aansluit en je scheef liggende plekken krijgt. Verwacht ook dat je daarna opnieuw moet doorwortelen en herstellen, vergelijkbaar met (gedeeltelijke) herinzaai.

Hoe weet ik zeker of ik met een mol of een woelrat te maken heb?

Let vooral op diepte en schadepatroon. Molschade zie je meestal als molshopen en opgehoopte, loszittende stroken in de wortelzone (relatief ondiep). Woelratten herken je vaker aan het afsterven van planten waarbij je bovengronds weinig “geulvorming” ziet, en aan aantoonbare wortelvraat. Als je in een opengewerkte plek ziet dat gangen diep zitten, is gaas onder gras met de juiste dieptekeuze belangrijker dan alleen het type gaas.

Waarom werkt gaas bij woelmuizen vaak minder goed?

Woelmuizen verplaatsen zich vaker via het oppervlak, langs vaste routes in het gras, in plaats van diep te graven. Daardoor kan het gaas dat je vooral op een diepte inplant onvoldoende blokkeren. Extra maatregelen zoals het verminderen van overgroei, dicht maaien en het gericht aanpakken van plekken waar je geulen ziet, werken in de praktijk beter dan alleen een horizontale mat.

Moet het gaas helemaal vlak liggen, of mag het licht bol staan?

Het moet zo vlak mogelijk liggen. Als het gaas later opbolt of verschuift, krijg je “hangende” of juist hobbels in de grasmat omdat wortels niet overal goed door de teelaarde heen groeien. Veranker daarom met grondpennen (om de 60 tot 80 cm) en controleer na het uitgraven en egaliseren even met de hand, vooral bij bochten en randen.

Hoe bepaal ik de juiste diepte bij een verticale mollenkering langs de rand?

De vuistregel is minimaal 50 cm, maar in natte tuinen is de effectieve diepte gerelateerd aan het grondwaterpeil. Praktisch: graaf door tot je merkt dat de grond waterverzadigd wordt, en stop dan, omdat mollen die zone minder graag als tunnelbasis kiezen. Zit je twijfelend tussen 50 cm en bijvoorbeeld 80 cm, kies dan de grotere waarde en zorg dat de bovenzijde van het gaas net aansluit op de graskant zonder open naden.

Kan ik drainagegaas gebruiken in plaats van gewoon mollengaas onder gras?

Alleen als het gaas voldoet aan de barrière-eisen voor mollen (maaswijdte en materiaalkeuze) en je het juiste doel bereikt. Drainagegaas is vaak ontworpen om waterafvoer te verbeteren, maar je moet letten op de dikte en de duurzaamheid in de bodem, en op het feit dat het niet automatisch molwerend is als de maas te groot is. Gebruik drainageoplossingen onder gaas vooral als je bodemtype daar om vraagt (klei, veen), en combineer dan met een barrière die echt mollen stopt.

Welk materiaal is slimmer, gegalvaniseerd staal of RVS, en wanneer wordt het verschil relevant?

In normale, niet-extreem zure omstandigheden gaat gegalvaniseerd staal doorgaans lang mee, maar in zure veengrond of bij hogere zoutbelasting kan de levensduur korter uitvallen. Als je in die omstandigheden zit, is RVS een betere keuze, omdat het minder snel door corrosie in kracht verliest. Kunststof varianten kunnen ook, maar zijn vaak minder stijf, wat het strak leggen en goed verankeren lastiger kan maken.

Hoe pak ik een beschadigd stuk gaas aan zonder de hele tuin opnieuw te leggen?

Repareren kan als het gaat om kleine beschadigingen. Verwijder de grasmat ter plekke, steek de grond uit tot je bij het intacte deel komt, en plaats een nieuw stuk met een overlap van minimaal 15 cm aan alle kanten. Vervang of verdicht de ondergrond (geen holtes laten zitten), verveeg de teelaarde netjes terug en leg de grasmat of zaai daarna opnieuw. Als het gaas over meerdere plekken los ligt of verroest en in gaten zit, is doorpakken met opnieuw aanleggen vaak goedkoper op termijn.

Waarom komt mijn gazon na aanleg toch watererig of ongelijk uit, terwijl ik gaas en teelaarde heb gebruikt?

Meestal zit het probleem niet alleen in het gaas, maar in de bodemopbouw en afwatering. Bij klei en veen kan water langer blijven staan als je geen geschikte drainagelaag of verdeling in de bodem hebt aangebracht. Ook kunnen lokale oneffenheden in de ondergrond direct terugkomen in de grasmat. Controleer dus onder de graszoden op afwaterende laagdikte en maak de ondergrond vooraf echt vlak en stabiel.

Moet ik na aanleg extra vaak mesten of juist minder als er een gaasmat onder zit?

De aanleg vraagt vooral om startbemesting en aandacht voor wortelontwikkeling, niet om automatisch “meer kunstmest”. Gebruik bij het aanbrengen een startmeststof door de bovenste 5 cm teelaarde, met nadruk op fosfor (P), zodat beworteling op gang komt terwijl wortels door de barrière moeten groeien. Overbemesten kan juist ten koste gaan van een goede wortelbalans en waterhuishouding, dus volg de dosering op het etiket en geef in het begin vaker water dan later.

Kan ik inzaaien direct boven op gaas, of moet ik altijd zoden leggen?

Inzaaien kan, maar het is kritischer qua toplaagdikte en vochtbeheer. Je hebt doorgaans een dikkere teelaarde nodig (minimaal 15 tot 20 cm) zodat zaad en jonge wortels voldoende ruimte hebben om door de barrière te komen. Houd de toplaag de eerste weken vochtig maar niet drassig, en wees extra voorzichtig met maaien, omdat jonge sprieten sneller beschadigen bij vroeg belasting.

Helpt gaas onder gras ook tegen wortels van bomen en struiken?

Niet op dezelfde manier. Als je last hebt van wortelopdruk en scheuren, heb je een gerichte wortelbarrière nodig, vaak van HDPE of een zwaar, waterdoorlatend worteldoek. “Gaas onder gras” is primair bedoeld voor dieren en niet voor het sturen of afremmen van actieve wortelgroei over jaren. Gebruik dus echt een product met wortelkerende eigenschappen en voldoende sterkte.

Ik heb al een filterlaag of geotextiel onder mijn gazon liggen, moet ik dan nog extra gaas plaatsen?

Dat hangt af van het echte probleem. Een filterlaag met geotextiel is bedoeld om bodemlagen te scheiden en te voorkomen dat fijne deeltjes wegspoelen, het stopt geen mollen of woelratten effectief. Als je al geotextiel hebt tegen wegspoelen en je krijgt plots mollen, dan is een aparte molbarrière nodig, correct geplaatst (met overlap en juiste diepte). Controleer dus eerst of je behoefte hebt aan barrière tegen fauna of juist aan bodemfiltering.

Volgende artikelen
Hydrokorrels onder gras: stap-voor-stap aanpak in NL
Hydrokorrels onder gras: stap-voor-stap aanpak in NL
Drainage grasveld oplossen: stappenplan en structurele aanpak
Drainage grasveld oplossen: stappenplan en structurele aanpak
Drainage onder gras aanleggen in Nederland: stap-voor-stap gids
Drainage onder gras aanleggen in Nederland: stap-voor-stap gids